Page 22 - Analityka 3/2015

JOLANTA MAGDA NATALIA ANNA JOANNA MARTA PIOTR
KUMIRSKA CABAN MIGOWSKA BIAŁK-BIELIŃSKA MASZKOWSKA BORECKA STEPNOWSKI

polemiki, problemy Większa dostępność aparatury GC, bardziej miarodajne wyniki oznaczeń analitów występujących
w złożonych matrycach na niskich poziomach stężeń, niższe koszty analizy oraz mniej odpadowa
technika oznaczeń końcowych sprawiają, że metodyki analityczne oparte na chromatografii gazowej
mogą być znacznie szybciej wprowadzone do rutynowych analiz w laboratoriach środowiskowych.

Analityka i ocena ryzyka
występowania farmaceutyków
w środowisku

CZ. III − ZASTOSOWANIE TECHNIKI CHROMATOGRAFII GAZOWEJ DO OZNACZANIA
FARMACEUTYKÓW W ŚRODOWISKU

Postęp w dziedzinie technik separacyjnych, który nastąpił w przeciągu kilkunastu lat, sprawił, iż obecnie analityka
dysponuje szeregiem technik, które mogą być wykorzystane do analizy pozostałości farmaceutyków w środowisku.
Spośród wielu dostępnych technik oznaczeń końcowych coraz większą rolę zaczyna odgrywać chromatografia
gazowa (GC). Technika ta może być z powodzeniem stosowana do analizy niepolarnych, lotnych związków. Jednak
jej wykorzystanie do oznaczania polarnych analitów wiąże się z koniecznością wprowadzenia procesu derywaty-
zacji w celu uzyskania ich lotnych pochodnych. W poniższej pracy opisano zastosowanie procesu derywatyzacji,
możliwości doboru warunków pracy układu GC, a także przedstawiono przykładowe metodyki oznaczania far-
maceutyków w różnorodnych próbkach środowiskowych oparte o wykorzystanie chromatografii gazowej, a także
dalsze kierunki rozwoju tej techniki.

56 ANALITYKA – NUMER 3, ROK (XVI) 2015