Page 18 - Analityka 3/2015

PRAKTYKA SONIA KAROLINA SZCZYPIOR BEATA KRASNODĘBSKA-
OSTRĘGA

Wspomaganie fitoekstrakcji poprzez połączenie metod chemicznych i biologicznych, czyli zastosowanie
jednoczesne dodatku chelatorów wraz z augmentacją wyselekcjonowanymi szczepami bakterii,
wydaje się jedynym sensownym rozwiązaniem, umożliwiającym komercjalizację technologii remediacji
z użyciem roślin.

Fitoekstrakcja wspomagana

CZYLI SZANSA ZWIĘKSZANIA EFEKTYWNOŚCI PROCESU FITOREMEDIACJI
POPRZEZ POŁĄCZENIE DZIAŁAŃ CHEMII I BIOLOGII

Zastosowanie substancji chemicznych w celu zwiększenia efektywności fitoekstrakcji ksenobiotyków z roztworu
glebowego, jest czynnikiem podnoszącym efektywność, a co za tym idzie wartość ekonomiczną procesu remedia-
cji w stosunku do czasu stosowania. Technologia ta posiada jednak pewne mankamenty (środowiskowe). Dotyczy
to ryzyka zwiększenia migracji metali w roztworze glebowym w formie rozpuszczalnych związków z chelatorami,
toksyczności modyfikatorów oraz braku selektywności w stosunku do współwystępujących w glebie metali. Nowe
podejście do fitoremediacji związane jest z wykorzystaniem naturalnych chelatorów zwiększających akumulację
ksenobiotyków oraz z zastosowaniem organizmów modyfikowanych genetycznie; stanowi to obiecującą per-
spektywę dla omawianej technologii. Bakterie przebywające w ryzosferze roślin zwiększają zdolność ich wzrostu
w warunkach stresu wywołanego obecnością biodostępnych metali. Dlatego wykorzystanie szczepów wspoma-
gających rozwój roślin wraz z dodatkiem chelatorów stanowi tego typu rozwiązanie. Niskocząsteczkowe kwasy
organiczne w porównaniu do substancji syntetycznych nie są toksyczne dla mikroorganizmów glebowych i roślin.

42 ANALITYKA – NUMER 3, ROK (XVI) 2015