Page 10 - Analityka 3/2015

MAGDALENA SKOCZYLAS SZYMON BOCIAN BOGUSŁAW BUSZEWSKI

NAUKA Układ HILIC oferuje bardzo ciekawe możliwości analityczne. Zainteresowanie tą techniką przez ostatnie
lata wzrosło poprzez zastosowanie tej metody do analizy polarnych leków, metabolitów i biologicznie
ważnych związków w proteomice, glikomice i analizie klinicznej.

Mechanizm retencji
w wysokosprawnej
chromatografii cieczowej

CZ. III – CHROMATOGRAFIA CIECZOWA ODDZIAŁYWAŃ HYDROFILOWYCH (HILIC)
– NOWA STRONA CHROMATOGRAFII CIECZOWEJ

Chromatografia cieczowa oddziaływań hydrofilowych (HILIC) jest nowoczesną i dynamicznie rozwijającą się
metodą rozdzielania substancji. Technika ta umożliwia badanie substancji silnie polarnych, niemożliwych do ana-
lizowania w systemie normalnych i odwróconych faz, ze względu na nieodwracalną adsorpcję lub brak oddzia-
ływań z fazą stacjonarną. Układ HILIC składa się z silnie hydrofilowej fazy stacjonarnej to jest niemodyfikowanej
krzemionki lub chemicznie modyfikowanej krzemionki między innymi grupami cyjanowymi, hydroksylowymi,
aminowymi. Fazę ruchomą stanowi mieszanina polarnego rozpuszczalnika organicznego (acetonitrylu) z mak-
symalnie 40% zawartością wody. Warunki analizy w układzie HILIC determinują występowanie specyficznego
mechanizmu retencji. Uważa się, że w chromatografii cieczowej oddziaływań hydrofilowych retencja analizo-
wanych substancji zachodzi w wyniku zjawiska podziału analitu pomiędzy fazę ruchomą, a zaadsorbowaną na
powierzchni fazy stacjonarnej warstwę wody. W ostatnich latach układ HILIC znajduje szerokie zastosowanie
w różnego rodzaju badaniach i analizach chromatograficznych.

22 ANALITYKA – NUMER 3, ROK (XVI) 2015